Afgelopen vrijdag was ik op het circuit van Spa Francorchamps voor de vrije trainingen van de Formule 1. Daar zag ik een nieuwe technische gadget: kangaroo tv. (website: http://www.kangaroo.tv/)
Het gaat om een kleine draagbare tv waarmee je toegang hebt tot allerlei data en videostreams waardoor je zo'n race nog intensiever beleeft.
Ik bedoel: als je langs zo'n circuit loopt, merk je weinig van klassementen en wie er nou het hardst voorbij komt. Ik zie het verschil niet tussen 300 km per uur en 320 km per uur. En je ziet maar een klein stukje van het circuit, dus als er een inhaalactie is aan de andere kant van het circuit, dan weet je dat niet. En er staan wel grote schermen langs het circuit, maar daar zie je maar 1 beeld tegelijk op.
Met zo'n kangaroo tv kun je zelf kiezen welk videokanaal je bekijkt. Ook kun je doorschakelen naar de on board-camera van elke auto en zo bekijken wat de coureur ziet. En je kunt er allerlei gegevens op bekijken over rondetijden en dat soort zaken.
Ik zie kangaroo tv nog niet zo snel in de bibliotheek verschijnen.
Alhoewel... als je er allerlei informatie over boeken en schrijvers op zet (biografieën, filmpjes met interviews, onderlinge links tussen schrijvers, literom) dan is het misschien wel wat voor de bibliotheek? Mensen hoeven dan niet meer achter een vaste pc te zitten, maar kunnen dit apparaatje meenemen naar een lekkere stoel of bank in de bibliotheek en zich daar laten verrassen door kangaroo tv.
Ps: Hierbij een foto van 2 jonge racefans, meer foto's zijn te bekijken op mijn hyvespagina!
Dit lees ik vandaag op de website van de volkskrant. Als vervolg op mijn blogpost van 19 juni:
Het lezen van digitale boeken krijgt in Nederland een sterke impuls. Een aantal grote boekenverkopers, Bol.com, Selexyz en Van Stockum, gaat e-boeken verkopen via hun webwinkels. In eerste instantie komen er bijna drieduizend titels van Nederlandse uitgeverijen beschikbaar via hun webwinkels. Dat maakte het Centraal Boekhuis, dat de digitale distributie verzorgt, woensdag bekend. Andere boekwinkels volgen komende maand. De verwachting is dat snel meer partijen - auteurs, uitgevers en winkels - zich zullen aansluiten.
E-readers De boeken kunnen worden gelezen op zogenoemde e-readers, die honderden titels kunnen opslaan. Een speciale digitale inkt zorgt ervoor dat er geen achtergrondverlichting nodig is. Daardoor is volgens de verkopers een natuurlijke leeservaring mogelijk, zelfs bij fel zonlicht.
In de Verenigde Staten zijn de leesapparaten al in opmars. Amazon.com en Sony zijn op dit gebied de belangrijkste partijen, met de Kindle en de Sony Reader. De Kindle kreeg vorig najaar de wind in de rug, toen Oprah Winfrey het apparaat in haar tv-show omarmde. Ook in Nederland Vanuit Nederland blaast iRex Technologies, voortgekomen uit activiteiten van Philips, een partijtje mee met de iLiad. Het Brabantse bedrijf sloot eerder deze week een overeenkomst met Barnes & Noble, waardoor gebruikers van de iLiad straks boeken bij deze Amerikaanse boekenketen kunnen downloaden.
De Kindle en de Reader zijn nog niet in Nederland te koop. De apparatuur van iRex al wel. Ook worden er producten verkocht onder namen als Cybook en BeBook. Maar de grote massa is daar nog niet mee bereikt.
Bol.com en Sony maken later op de dag bekend welke initiatieven zij gezamenlijk ontplooien om digitaal lezen in Nederland op de kaart te zetten.
Compleet met instructiefilmpjes en een overzicht van de leverbare titels. En het zijn er in ieder geval meer dan dan bij de nbd (en ook niet alleen maar Baantjers!). Het aanbod is gevarieerd: van literatuur en chick-lit tot detectives en non-fictie. Maar ook hier weer geen kinderboeken!
Ik kan me voorstellen dat je je e-book-reader niet direct vol zet met eerste-leesboekjes. Maar er zijn ook geen 14+boeken leverbaar. Terwijl er in die groep waarschijnlijk best een hoop mensen zitten die dit graag willen proberen. Volgens mij zijn de doelgroepen waar men zich nu op richt met deze e-books alleen nog maar babyboomers (met het geld om zo'n apparaat aan te schaffen) en de mensen die weg zijn van digitale snufjes.
Zo langzamerhand wordt de 23 dingen-theorie omgezet in praktische acties voor Bibliotheek Voorschoten-Wassenaar. De website heeft inmiddels een rss-feed en YouTube-filmpjes, er is bibliotheektwitter en een bibliotheekhyves.
En vandaag heb ik voor het Team Collectiebeheer een google document aangemaakt met daarin het plan om de collectievorming efficiënter aan te pakken. Ben benieuwd of het in de praktijk net zo goed werkt als in theorie. En ik vraag me opeens af wat er gebeurt als je met meerdere personen tegelijkertijd in zo'n document aan het werk bent. Zie je de tekst die een ander typt dan 'real time' op je eigen beeldscherm verschijnen? Dat moeten we toch eens uitproberen!
Kortom: '23 dingen' heeft wat opgeleverd binnen onze organisatie! Ik hoop nog steeds dat we (als iedereen klaar is) gezamenlijk gaan bekijken wat we als organisatie met al deze nieuwe kennis gaan doen. Maar het begin is gemaakt en we gebruiken de 2.0-toepassingen nu al als ze voordeel opleveren.
Ps: ik was zo enthousiast bezig dat ik ook de jaarplanner 2009 verder heb ingevuld en een planner voor 2010 heb aangemaakt. Vervolgens heb ik iedereen uitgenodigd eraan mee te werken. Vandaag zag ik de mogelijkheid van een online agenda via google. Je kunt in je google-account een eigen digitale agenda maken. Maar je kunt het ook zo instellen dat je in andermans agenda kunt kijken. Misschien is zo'n online agenda (en dan delen met iedereen) wel handiger voor obvw dan de jaarplanner. Daar kon ik namelijk alleen maar voor de optie 'per maand' kiezen. En soms zijn er wel heel veel activiteiten op 1 dag! Dan wordt de boel wat onoverzichtelijk. Dus hierbij een vraagje voor mijn collega's: wat vinden jullie?
Wat doe je als de schoolbieb je favoriete boeken niet heeft? Dan begin je zelf een bibliotheek in de klas! Dat heeft de 9-jarige Lotte uit Amsterdam gedaan. Samen met drie vriendinnen heeft ze de 'LEES' bieb opgericht. 'LEES' staat voor Lotte, Eline, Eline en Seline.
De meiden zijn vooral fan van de boeken van Geronimo Stilton. Dat zijn superpopulaire boeken over een muis die voor de krant werkt. Er zijn al meer dan 35 boeken over de muis verschenen, maar bijna niemand heeft ze allemaal. Samen hebben Lotte, Eline, Eline en Seline wel alle boeken. En met die boeken zijn ze nu een bibliotheek begonnen. Zodat iedereen de boeken over hun favoriete muis kan lezen.
De meiden hebben bibliotheekpasjes gemaakt, regels over het uitlenen van boeken en vandaag gaat de bieb open. Verslaggever Tako gaat met de Jeugdjournaalbus op bezoek bij de vier vriendinnen en neemt een kijkje in hun bibliotheek.
Ik vind veilig internetten inderdaad een leuk 24ste ding. Een paar dagen geleden keeg ik via hyves een berichtje doorgestuurd van (wat later bleek) de nieuwe Hyvescampagne Stanislav van het Ministerie van Justitie. (sorry collega's, deze link werkt alleen als je hyves hebt!) Het komt heel onschuldig binnen. Gewoon een mailtje van een nichtje van me met de tekst: "Je bent bekender dan je zelf denkt. Kijk maar." En als je dan doorklikt, krijg je het volgende filmpje te zien:
Alleen dan met je eigen naam (en foto) als de gezochte persoon, foto's van jouw vrienden op het prikbord en met je eigen woonplaats! Het is echt een filmpje waar je even van schrikt. (En waarvan ik bijna zeker weet dat het ervoor zorgt dat sommige collega's nooit een hyves-account zullen aanmaken!) Daarnaast denk ik ook: knap gemaakt! Ieder hyver krijgt een persoonlijk filmpje te zien met zijn eigen foto en de gegevens van zijn eigen netwerk. Ik vind dit een waanzinnig goede campagne. Hij maakt echt indruk!
Ik zag later een item in het Jeugdjournaal met kinderen die dit filmpje ook ontvangen hadden. Het had hen de ogen geopend over hoe makkelijk het is informatie over personen via internet te verzamelen. En ze waren van plan in het vervolg voorzichtiger te zijn met wat ze op hyves zetten.
Ik hoor tegenwoordig ook een radioreclame van Postbus 51 waarin iemand bijvoorbeeld vertelt "wij zijn de familie ... en we wonen op ........ Vanaf 12 augustus zijn er 3 weken op vakantie. De sleutel van de achterdeur ligt in de blauwe bloempot die aan de schutting hangt." En dan komt de waarschuwing dat je op moet letten met wat je op internet zet.
Allemaal duidelijk (soms schokkend) en logisch. Maar ik blijf toch zitten met de vraag: is veilig internetten een taak van de bibliotheek? Hoe ver willen/moeten we als bibliotheek gaan met het geven van dit soort media-educatie aan kinderen en volwassenen. De bibliotheek is toch vooral de vindplaats van allerlei soorten informatie. In hoeverre dragen wij als bibliotheek actief deze veilig internet-boodschap uit? Oké, we tonen dit 'goede internetgedrag' omdat goed voorbeeld goed doet volgen. Maar moeten wij wel echt actief voorlichting geven over veilig internetten? Is dan het hek niet van de dam en worden we in het vervolg geacht om voorlichting te geven over allerlei overheidscampagnes? We zetten vroeger toch ook alleen maar de Postbus 51-folders neer en gaven niet actief voorlichting over de in de folders genoemde onderwerpen?
Of ligt dat met veilig internetten anders? Komt dat dichter bij het aanleren van zoekvaardigheden en hoort het daarom wel bij de taak van de bibliotheek? Of geven wij alleen dit soort voorlichting als we mensen helpen die daadwerkelijk gebruik maken van internet in de bibliotheek? En als we internetinstructie geven bij klassenbezoeken? En is dit verder iets wat mensen zichzelf moeten aanleren?
Ik kan me voorstellen dat als je echt internetlessen geeft (zoals wij doen met groep 7: zoeken op internet en zaken die daarbij horen), dat de veiligheid op het net dan ook aan bod komt. Maar is het actief voorlichting geven over veilig internetten aan al onze leners een taak van de bibliotheek? Het komt op mij zo betuttelend over. We leren onze bezoekers toch ook geen algemene normen en waarden en verkeersregels? Ik vraag me af waar de grens ligt: wat hoort nog wel bij de bibliotheektaak en wat niet meer?
Steeds meer van mijn collega's bereiken ding 23. En na het harde werk (en het zuchten over "al die dingen die ik nog moet"), blijkt er na ding 23 opeens sprake te zijn van afkickverschijnselen!
Nu de druk van de ketel is, blijken al die dingen toch wel erg leuk. En wat gaan we nu doen?
Daarom doe ik een voorstel voor een 24ste ding:
Kunnen we niet een manier bedenken om de kennis over de afgelopen 23 dingen te bewaren en steeds nieuwe dingen te blijven ontdekken?
Misschien kunnen we allemaal onze ogen open houden voor web 2.0 of andere technische snufjes. En daar dan steeds een volgend ding van maken, wat iedereen vervolgens gaat bekijken en erover bloggen?
Want de kennis die we nu hebben opgebouwd en de lol die we hebben gekregen in het bloggen over al die dingen, moeten we niet verloren laten gaan.
Dus bij deze een oproep voor alle collega's: hoe geven we 23 dingen een vervolg binnen obvw en houden we iedereen betrokken?
Ik kwam van de week op het station langs een poster over Amber Alert, het landelijke waarschuwingssysteem van de politie. Hun logo ziet er zo uit:
Ik had gelijk een associatie met 23 dingen! Ligt het aan mij, of lijkt dit logo op het rss-logo? Als je de website http://www.amberalertnederland.nl/ bekijkt, blijkt dat je dit alert als feed kunt downloaden, zodat je een melding krijgt als er alarm is. Gewoon een rss-functie dus! Vandaar dat logo!
Ik hoor tegenwoordig een radioreclame over e-books. Vandaag hun site eens opgezocht (http://www.ebook.nl/). Ze hebben inderdaad een hele collectie e-books te koop: van romans tot informatieve boeken, woordenboeken en zelfs strips! Alleen geen jeugdboeken! Da's toch een minpuntje!
Om hun boeken te kopen, moet je je eerst inschrijven op hun website. Vervolgens kies je een boek, betaalt (zo op het eerste oog tussen € 5,00 en € 20,00 per boek) en dan kun je je e-book downloaden via je computer om 'm vervolgens op je ebook reader, pc of telefoon te lezen. Deze website had een aanbieding voor de BeBOOK reader, waarvan hier een filmpje:
Dit materiaal kunnen wij als bibliotheek niet zomaar gaan uitlenen. Bij elk boek op de site staat vermeld 'uitlenen niet toegestaan'.Kopiëren en printen mag trouwens ook niet.
Ingrid had het laatst over de kindle, een andere ebook reader. Volgens wat ik op internet tegenkwam, schijnt de BeBOOK beter te zijn.... Maar goed. Ook hiervan een klein filmpje. Wat mij als eerste opviel, was dat er op de kindle meer knopjes zitten.
En dan kwam ik laatst ook ergens een reclame tegen voor een Nintendo DS-spel met de prachtige naam '100 Classic Book Collection'. Op dit 'spel' staan 100 klassiekers uit de Engelstalige literatuur: Charles Dickens, Jane Austen en William Shakespeare, om er een paar te noemen. Je kleine spelcomputer verandert dan in een boekje op pocketformaat, waarop je al deze klassiekers kunt lezen. Het zijn wel hele kleine schermpjes, waarvan je moet lezen. Maar je kunt wel opscheppen dat je met je DS cultureel bezig bent! Het lijkt er dus op dat Nintendo de e-bookmarkt ook ontdekt heeft. Ook hiervan een klein filmpje:
Is dit nou iets voor de bibliotheek? Het raakt het hart van onze organisatie: boeken. En we kopen tenslotte ook verfilmde boeken en luisterboeken. Dus waarom dit niet? Hier komt het weer gewoon op lezen aan!
Zelf heb ik meer met een fysiek boek. Het lijkt me niks om verhalen van zo'n schermpje af te lezen. En al die gedownloadde boeken moet je ook weer ergens bewaren (blijf je steeds weer schijfjes branden!).
Maar aan de andere kant: als je op vliegvakantie gaat en je wilt 20 boeken meenemen, dan heb je een probleem met je bagage. Op zo'n moment zou een e-book wel handig zijn. En mensen lezen tegenwoordig veel meer van schermpjes. Of je nou internet bekijkt op je iPhone of er een boek op leest... dat maakt voor de leeservaring niks meer uit.
Het grootste struikelblok (voor de bibliotheek) is waarschijnlijk de techniek. Hoe ga je een e-book uitlenen? Is er nog iets fysieks (doosje, memorystick?) dat je uit kunt lenen? Of plug je je e-book reader in een soort 'downloadzuil' en zet je het boek direct op je afspeelapparaat? En dan...? Dit lijkt niet meer op lenen, maar meer op kopen. Wordt de bibliotheek het fysieke verkooppunt van eerder genoemde e-book webwinkel?
Of gaan we vooral de e-book readers uitlenen? Compleet met een aantal boeken erop, gewoon om uit te proberen? Maar wat bieden we mensen dan aan als ze zelf al zo'n reader hebben? Kunnen die dan niks lenen en blijven ze aangewezen op de e-bookwinkel?
Ben benieuwd naar de ideeën van mijn collega's hierover!