Eenmaal op de bibliotheekopleiding, heb ik een (ouderwetse) kaartcatalogus gemaakt van mijn, toen behoorlijk snel groeiende, verzameling oude meisjesboeken. Niet echt web 2.0, maar wel een overzicht van mijn eigen bezit. En ik heb 'm ook regelmatig gebruikt.Toen ik eenmaal een computer in huis had, heb ik een cd-rommetje aangeschaft waarmee je je eigen boekenverzameling digitaal kon catalogiseren. Daamee ben ik nooit verder gekomen dan een paar titels. Waarom? Ik werkte inmiddels in een bibliotheek en had geen behoefte meer aan bibliotheekje spelen in mijn vrije tijd.
Dat is ook mijn eerste reactie als ik de tekst bij dit ding lees: persoonlijk heb ik er geen behoefte aan om mijn boekenbezit online te catalogiseren. Ik weet redelijk wat ik in huis heb en hoef niet zo nodig te weten hoeveel mensen een bepaald boek ook in de kast hebben staan.
Voor 23 dingen heb ik al meer dingen bekeken die ik uit mezelf nooit zou proberen. Dus nu de vooroordelen aan de kant en aan de slag met LibraryThing.
Een account maken is inderdaad simpel. Het toevoegen van boeken gaat ook makkelijk. Alhoewel ik een aantal oude boeken wilde toevoegen, die er niet in zouden te zitten. Maar wat bleek: ik zocht in de collectie van bol.com en die hebben geen oude titels! Verder zoeken in de collectie van de KB ging een stuk beter! Mijn boekenplankje is te vinden in de gadget-balk.
Van elk boek dat je toevoegt, kun je zien wie dat nog meer in de kast heeft staan. Ook kun je bij die ander dan een bericht achterlaten. Alhoewel... ik kwam ook ergens de term 'besloten bibliotheek' tegen. Blijkbaar kun je je verzameling ook onzichtbaar voor anderen catalogiseren.
Naast een titelbeschrijving kunnen er allerlei andere gegevens van het boek worden toegevoegd. Bijvoorbeeld of het boek aan iemand is opgedragen en de eerste en laatste zin.
Ook zijn er aanbevelingen te zien. Al begrijp ik soms niet hoe de aanbevolen boeken bij het 'hoofdboek' passen. Wat heeft een informatief boek over pinguins te maken met Jip en Janneke?
En als ik de trefwoorden bekijk, vraag ik me af of je als bibliotheek blij moet zijn met de mogelijkheid dat klanten je catalogus vullen met eigen trefwoorden. Neem bijvoorbeeld de trefwoorden bij "Hasse Simonsdochter" van Thea Beckman:!mine(1) !status: to reread(1) 1991(1) Bieb(1) childern(1) children(1) children's book(1) Dutch(1) dutch literature(1) Europa(1) Europese talen(1) fictie(1) gb(1) gelezen in 2008(1) Gelre(1) genre: historical fiction(1) Germaanse talen(1) geschiedenis(2) historical fiction(1) historisch(1) historisch verhaal(1) Jan van Schaffelaar(1) jeugdboek(3) jeugdliteratuur(1) Kampen(1) Middeleeuwen(1) Nederland(1) Nederlands(2) oorlog(1) populair(1) signed(1) the netherlands(1) Thea Beckman(1) to re-read(1) West-Europa(1)
Wil je als bibliotheek dit soort toevoegingen in je catalogus? Compleet met typfouten en termen in vreemde talen? Ik denk eigenlijk van niet. En volgens mij wordt de afdeling automatisering bij ProBiblio niet echt blij als de bibliotheken in het netwerk besluiten dat ze een combinatie van Bicat en LibraryThing willen.
Ik vind LibraryThing leuk om te bekijken, maar zal er persoonlijk zelfs niet mee gaan werken. En een link tussen LibraryTing en de bibliotheekcatalogus.... In de gegevens die bij LibraryThing worden ingevuld, staan zeker zaken die een toevoeging voor de bibliotheekcatalogus bieden. Maar waarom zou je via de bibliotheekcatalogus willen zien wie dat boek zelf thuis op de plank heeft staan? En dat zelf toevoegen van trefwoorden.... tja....
Ik vind LibraryThing wel leuk om leners op te attenderen en om naar door te linken via de website. Want ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die dit een hele leuke toepassing vinden.
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten